Nieuws Verhuisdieren.nl, de eerste matchingsite voor mens en dier! Zoek je het ideale baasje voor je huisdier of ben je opzoek naar een huisdier dat echt bij je past? Dan is er nu Verhuisdieren.nl. Verhuisdieren.nl matcht huisdieren die herplaatst moeten worden met mensen die een huisdier zoeken, het belang van het dier staat hierbij op de eerste plaats. Initiatiefneemster Femke Pasquino-de Harde vindt dat er iets gedaan moet worden aan de manier waarop er via internet duizenden huisdieren worden aangeboden. Als huisdierzoeker is het aanbod moeilijk te overzien. Je wordt door de mooiste foto's verleid, de kans dat er impulsieve beslissingen genomen worden is groot. Daarnaast hebben dierenhandelaren vrij spel. Bij Verhuisdieren.nl maakt de zoeker een profiel aan waarin o.a. vragen worden gesteld over de leefomgeving, gezinssituatie en karaktereigenschappen. Degene die een nieuw baasje zoekt voor zijn huisdier maakt ook een profiel aan. Verhuisdieren.nl zorgt ervoor dat de profielen van mens en dier met elkaar gematcht worden. Net als bij een datingsite. Alleen bij een match worden er contactgegevens uitgewisseld. Er kan via Verhuisdieren.nl niet op ras gezocht worden. Dit maakt de website oninteressant voor dierenhandelaren. Hiermee wordt ook voorkomen dat mensen te snel kiezen voor een 'mode' dier i.p.v. een dier dat echt bij hun past. De website is niet alleen bedoeld voor honden en katten. Ook andere soorten huisdieren kunnen via Verhuisdieren.nl hun ideale baasje vinden zoals o,a.: konijnen, papegaaien, varkens, pony's en paarden. Daarnaast biedt Verhuisdieren.nl ook de mogelijkheid om een logeeradres voor je huisdier te zoeken. Mensen die graag een korte periode op een huisdier willen passen kunnen in contact komen met mensen die een logeeradres zoeken voor hun huisdier. Als u meer informatie wilt over Verhuisdieren.nl ga dan naar www.verhuisdieren.nl. Youtube film: http://www.youtube.com/user/Verhuisdieren#p/u/4/sMoMa-kjI9g Veel misverstanden over chippen huisdieren Barneveld, 8 juni 2009 Over het chippen en registreren van huisdieren bestaan veel misverstanden. Dat stelt het Landelijk InformatieCentrum Gezelschapsdieren (LICG) op basis van onderzoek hiernaar door het onafhankelijke onderzoeksbureau Blauw. Meer dan 40% van de ondervraagde honden- en kattenbezitters denkt dat zijn hond of kat bij de dierenarts, het asiel of de chipleverancier geregistreerd staat in plaats van een databank. Bovendien blijkt voor veel mensen niet duidelijk te zijn dat de chip slechts een nummer bevat en dat met een reader dit nummer wordt uitgelezen. In een databank wordt het chipnummer gekoppeld aan de adresgegevens van de eigenaar. Vaak wordt ten onrechte gedacht dat de adresgegevens op de chip zelf staan. Uit het in opdracht van het LICG uitgevoerde onderzoek blijkt ook dat maar liefst vier op de tien huisdierenbezitters niet weten wat het laten chippen van een huisdier kost. Ook denkt menig huisdierenbezitter ten onrechte dat het registratiebewijs van een databank door kan gaan als eigendomsbewijs. Uit het onderzoek dat in opdracht van het LICG werd uitgevoerd blijkt ook dat de sterk vergrote kans op een hereniging tussen huisdierenbezitters en hun weggelopen dier door het dier te laten chippen voor de helft van de honden- en kattenbezitters het belangrijkste argument is om hun dier te laten chippen. In 2008 werden bij Amivedi 32.284 dieren als vermist opgegeven, waarvan het in 79% van de gevallen om een kat ging. Uit cijfers van de Dierenbescherming blijkt dat in 2007 slechts 12% van de bij het asiel binnengebrachte zwerfkatten met de eigenaar herenigd konden worden. Deze maand organiseert het LICG voor het vijfde achtereenvolgende jaar de Chipmaand. Tijdens de Chipmaand wordt het belang van chippen en registreren onder de aandacht van huisdierenbezitters gebracht. Een dier dat gechipt is en bij een databank geregistreerd staat , kan gemakkelijk met zijn baasje herenigd worden. Is het dier niet gechipt of staat het niet bij een databank geregistreerd, dan is de kans daarop veel kleiner. Zonder chip kan het dier niet geïdentificeerd worden en zonder registratie bij een databank zijn de adresgegevens van de eigenaar niet bekend. Het LICG wijst er op dat het belangrijk is dat huisdiereigenaren er voor zorgen dat de adresgegevens in de databank up-to-date blijven. 'Identificeren, registreren en controleren' is dan ook het advies. Tijdens de Chipmaand zal het LICG extra stilstaan bij veel voorkomende misverstanden. Daarnaast zal het LICG hondenbezitters vast wijzen op de aangekondigde identificatie- en registratieverplichting die per 1 januari 2011 in zal gaan. Voor verdere informatie www.licg.nl Pups voorbereiden op baby's en kinderen: je kan er niet vroeg genoeg aan beginnen. In heel wat jonge gezinnen wordt gewacht met het plannen van een kind. Mensen werken allebei buitenshuis en proberen eerst nog enkele jaren te genieten van hun relatie met elkaar. Reizen, hobby's ... niet direct verenigbaar met een kindje. En dan hebben we het nog niet eens gehad over carrières die ook niet onmiddellijk een positieve sprong maken wanneer men omwille van kinderen geruime tijd thuis moet (wil) blijven. Neen, dan is een hondje handiger om wat liefde en "ouderlijke gevoelens" aan kwijt te raken. Want bekijk het hoe je wil: op een bepaald moment in het leven ben je biologisch gewoon klaar voor een zorgfunctie. Een pup dan maar ... en meteen zijn alle problemen opgelost: lief, aanhankelijk, grote ogen, veel appel op onze ouderinstincten, het kan niet beter. Tot we enkele jaren later plots worden geconfronteerd met het feit dat wanneer we dan echt besloten hebben om voor een kind te kiezen, onze hond die keuze niet onmiddellijk lijkt te delen. Jaloezie, frustratie en soms zelfs antisociaal gedrag kunnen ontstaan met alle gevolgen van dien. Helaas, vaak ten koste van onze relatie met de hond en vele jonge honden eindigen dan ook in het asiel of op de tafel van de dierenarts. Was dit dan echt niet te voorkomen? Inmiddels is er een massa literatuur op de markt gekomen om de introductie van een kindje in de leefwereld van een hond vlotter te doen verlopen. Helaas, zoals Peter Beekman vaak herhaalt, "er is geen hond die die boeken leest". En om eerlijk te zijn, mensen gaan dat boek ook maar lezen eens de zwangerschap een feit is. En dan hebben we nog geluk gehad, meestal wordt het gelezen de avond voor of nadat de mama met het kindje naar huis is gekomen. Want, waarom paniek, we hebben nog ruim de tijd vooraleer ons kindje kan lopen, nietwaar? De feiten geven ons ongelijk, veel van de problemen die we dan opmerken, zijn niet of heel moeilijk nog te herstellen. En met herstellen bedoelen we dan niet onderdrukken, maar echt ongedaan maken, niet beheersen, maar gewoon doen verdwijnen. Willen we voorkomen dat er problemen ontstaan bij de introductie van een baby in ons gezin, dan gaan we er voor moeten zorgen dat onze hond een positieve keuze zal maken voor een baby en bij uitbreiding, voor een kind. Een positieve keuze maken is heel wat anders dan elk contact met het kind leren vermijden, is heel wat anders ook dan leren van het kind alles te verdragen. Het houdt in dat de hond kiest voor contact met het kind, wetende dat niet alles wat het doet even leuk voor hem zal zijn. Een positieve keuze maken kan je maar doen voor een levend wezen waarvan je alle karakteristieken hebt leren aanvaarden als normaal, als horende bij het leven, bij jouw leven. Willen we dat honden echt om kinderen gaan geven, echt bereid gaan zijn van kinderen datgene te verdragen wat ze van jou of van hun eigen nakomelingen willen aanvaarden en meer dan dat, vaak ook gewoon te vergeven, dan gaan we honden hier echt op moeten voorbereiden. In de literatuur is al ten overvloede aangetoond dat kinderen en honden perfect kunnen samen leven en bijzonder veel voor elkaar gaan kunnen betekenen. Maar om te voorkomen dat het misloopt, moeten we misschien eens grondig bekijken wat we van honden verwachten en waar we reeds heel vroeg kunnen beginnen om hier iets aan te proberen veranderen indien er aanwijzingen zouden zijn dat het gedrag of de aanleg hiertoe van onze hond een risico zou kunnen inhouden. Socialiseren wil zeggen: een hond leren ervaren wat zijn leefwereld is en hoe hij zich daar in dient te gedragen om in een sociaal verband te kunnen leven. Socialiseren wil niet zeggen dat we dieren passief leren wennen aan, dat we hen alleen maar leren niet bang te zijn van, dat we hen enkel leren gehoorzamen aan onze verlangens. Dat is trainen, dat is temmen, dat is onderdrukken. Socialiseren is dieren in die omstandigheden brengen waarbij ze zelf ervaren hoe de wereld in elkaar zit en hoe zij daar in kunnen passen, hoe ze de wereld rondom hen kunnen beïnvloeden op een manier dat ze er zelf beter van worden én die door die omgeving wordt getolereerd en aangemoedigd, hoe ze zichzelf moeten gedragen om sociaal beter te functioneren. Een dier socialiseren is evenveel het dier zichzelf te leren kennen als het leren de anderen en de buitenwereld te kennen. Socialiseren is opvoeden in de meest ruime betekenis. Willen we dat een pup, en dus later een hond, leert dat sociaal omgaan met kinderen regels heeft die logisch zijn, bij zijn eigen natuur kunnen aansluiten en niet bedreigend, dan moeten we daar vroeg mee beginnen. Maar laat ons eerst eens kijken welke eigenschappen er volgens mij nodig zijn om een vlotte samenlevingsvorm tussen de hond en het kind te laten ontstaan. Wanneer de Blauwe Hond terecht focust op het kind en zijn reacties op de gedragingen van de hond, dan is er aan de andere kant eveneens veel te doen aan de pup. Eigenschappen die we bij een hond willen terugvinden worden meestal omschreven als zachtheid, respect voor de andere, onderwerping, will to please. Maar dit is allemaal te vaag om direct mee aan de slag te gaan. Wanneer ik een hond zou willen omschrijven en vooral zijn bekwaamheid om met kinderen om te gaan, dan heb ik daar meer kenmerken voor nodig. Ik som er een aantal op, onder andere gebaseerd op Suzanne Clothiers CARAT evaluatiesysteem. Ik zou willen weten hoe vasthoudend de hond is wanneer hij geconfronteerd wordt met een bepaalde prikkel, en dat wil ik weten voor visuele, akoestische, auditieve en tactiele prikkels. Maar niet alleen hoe persistent, ook hoezeer hij zich ervan bewust is. Een pup die niet erg geeft om geurprikkels, is een andere pup dan eentje die elke nieuwe geur onmiddellijk opmerkt en er een probleem van maakt. Voor die laatste is een baby echt wel een verschrikking of is de koek in de handen van het kindje opgemerkt nog voor hij goed en wel kan opgegeten worden door het kind. Sommige honden merken niet dat je tegen hen aan knalt, andere reageren zeer sterk op de minste aanraking. Een wereld van verschil die je reeds bij de pups kan opmerken. Ik zou willen weten hoe hoog de sociale coöperatie van de hond is, hoezeer die hond bereid is om samen met een mens iets te doen. Hoe sociaal hij is, hoe graag hij bij de mens is, hoezeer bij de mens zijn hem rustig of onrustig maakt. Ik wil weten hoe sociaal tolerant hij is, iets wat met beide bovenstaande te maken heeft, maar er toch duidelijk van verschilt. Ik wil weten hoe die hond gebruikt maakt van de sociale ruimte rond mensen, hoe hij die betreedt ... . Ik wil weten hoe impulsief die hond is, hoe snel hij reageert, hoe hevig hij reageert en in welke richting die reactie gaat. Ik wil weten of die hond zichzelf kan kalmeren en of hij door anderen snel te kalmeren is wanneer hij dreigt over zijn toeren te gaan. En zo zijn er nog verschillende karakteristieken die eigenlijk omschrijven hoe een hond omgaat met de buitenwereld. Een aantal onder hen zijn vast en zeker erfelijk mede bepaald, maar geen enkel ervan is niet door een correcte opvoeding te beïnvloeden. Willen we een pup socialiseren aan kinderen, voorbereiden op een leven met kinderen, dan gaan we de pup moeten leren die kwaliteiten te ontwikkelen die daarvoor nodig zijn. Dat profiel moeten we eerst bepalen en dat profiel gaan we dan matchen met het profiel dat we van de pup hebben bekomen door grondige observatie. Is er een grote spreidstand tussen de twee, dan gaan we ernstige problemen tegemoet. Is de spreidstand overbrugbaar, dan kunnen we op jonge leeftijd de omgangsregels en de emotie die bij de prikkels hoort nog veranderen en door herhaling voor de toekomst vast leggen. Die uitdaging is enorm, een goede puppysocialisatieklas is dan ook essentieel voor de preventie van probleemgedrag later. Rudy De Meester is dierenarts en specialist gedragsdiergeneeskunde (Dipl. ECVBM-CA). Hij coördineert de opleiding Toegepast Diergedrag aan de KAHO Sint Lieven in België en heeft een doorverwijspraktijk voor huisdieren met probleemgedrag. Daarnaast is hij ook de bezieler van Huppeldepup, puppysocialisatieklasjes gebaseerd onder andere op de Blackbox methode van Peter Beekman en de filosofie van Suzanne Clothier. Voor meer informatie www.huppeldepup.org Record aantal huisdieren geregistreerd Afgelopen maand juni is een record aantal huisdieren gechipt en geregistreerd. Dit blijkt uit recente cijfers van de Nederlandse Databank Gezelschapsdieren. Zij kon in juni in totaal 20.788 gechipte dieren registreren. Dit is 65% meer dan in dezelfde maand in 2006 en 14% meer dan in juni 2007. Het Landelijk InformatieCentrum Gezelschapsdieren (LICG) is zeer tevreden met dit resultaat. Het LICG organiseert samen met diverse partijen uit de gezelschapsdierensector sinds 2006 jaarlijks in juni de “Chipmaand”. Doel van deze campagne is om zoveel mogelijk honden en katten te laten chippen en registreren. Een gechipt en goed geregistreerd dier kan sneller herenigd worden met de eigenaar als het vermist wordt. De laatste jaren heeft de nadruk gelegen op het chippen en registreren van de kat omdat het aantal gechipte en geregistreerde katten altijd ver achterbleef bij het aantal gechipte en geregistreerde honden. Dit jaar heeft het aantal geregistreerde katten voor het eerst het aantal geregistreerde honden overtroffen. De enthousiaste en vrijwillige inzet van vele dierenspeciaalzaken, dierenartsen, asielen en gemeenten is van groot belang geweest voor het succes. Zo heeft de gemeente Houten bijvoorbeeld samenwerking gezocht met de dierenartsenpraktijken in de gemeente en 10 euro meebetaald aan elk dier dat in juni gechipt werd. Ook afdelingen van de Dierenbescherming hebben actief bijgedragen aan de Chipmaand door promotie in bibliotheken, wijkcentra en winkelcentra. In 2011 zal identificatie en registratie voor honden verplicht worden. Het LICG hoopt dat de meeste huisdierbezitters al ruim voor die tijd het belang hiervan onderkennen en hun huisdier dan al lang hebben gechipt en geregistreerd. De komende jaren zal de campagne daarom zeker een vervolg krijgen. Veel huisdieren en hun baasjes te dik Veel huisdieren en hun baasjes zijn te dik. Een kwart tot de helft van onze honden en katten kampt met overgewicht. Met mensen is het al niet veel beter gesteld: zo’n 40 tot 50% heeft last van overgewicht en 10% van ernstig overgewicht (obesitas). Bovendien blijkt vaak dat hoe dikker het baasje is, hoe dikker zijn dier is. Overgewicht is dus niet alleen een welvaartsziekte bij mensen, maar ook bij huisdieren en lijkt bovendien bij allebei een steeds omvangrijker probleem te worden. “Een zorgelijke situatie, waarvoor tijdens de Week van het Huisdier aandacht gevraagd wordt”, aldus Ingeborg de Wolf, directeur van het Landelijk InformatieCentrum Gezelschapsdieren (LICG). Net als bij mensen kan overgewicht bij huisdieren ook leiden tot gezondheidsproblemen. Zo kunnen ook te dikke honden en katten, net als mensen, last krijgen van gewrichtsproblemen en diabetes. Te dikke konijnen kunnen hun keutels niet opeten en krijgen daardoor een tekort aan onmisbare voedingsstoffen. Bovendien leven zowel baasje als huisdier door overgewicht minder lang. Dierenarts Simone Thissen geeft aan dat vanwege deze complicaties ook bij dieren overgewicht gezien moet worden als een ziekte. Niet alleen de percentages overgewicht en de consequenties die dit voor de gezondheid heeft, vertonen bij mens en dier opmerkelijke overeenkomsten. Ook de oorzaak van het overgewicht is vergelijkbaar. “Het eten is te lekker, waardoor er te veel gegeten wordt. En natuurlijk is het gemakkelijk om je dier met iets lekkers te belonen en is het moeilijk om de bedelende blik te weerstaan”, zegt Thissen. De Wolf vult aan: “Bovendien krijgen zowel mensen als huisdieren te weinig beweging: ze verbruiken dus minder energie dan ze eten en dat vertaalt zich in extra kilo’s.” Veel baasjes herkennen bovendien overgewicht bij hun huisdier niet. “Een mollig dier wordt gezien als voorbeeld van blakende gezondheid, terwijl dieren die keurig op gewicht zijn door hun baasje mager gevonden worden”. Het LICG doet huisdierenbezitters tijdens de Week van het Huisdier allerlei tips aan de hand hoe zij én hun dier samen slank kunnen blijven. “Voor allebei is het devies toch vooral gezonde voeding en veel bewegen”, aldus het LICG. Meer informatie vinden huisdierenbezitters in het boekje van Jan, Jans en de kinderen dat ter gelegenheid van de Week van het Huisdier gratis kan worden afgehaald bij de dierenspeciaalzaak, de dierenartspraktijk, het pension en het asiel en op de website www.weekvanhethuisdier.nl.